Be happy! Ken je dat aanstekelijke liedje nog van Bobby McFerrin? Met dat fluitje.. Niet? (Of ben je van ver na 1988..) Het heeft voor mij een nieuwe betekenis gekregen door de clip met Robin Williams. Een man die aan depressies leed. En toch zo grappig was! Maar dat niet alles is zoals het lijkt heb ik ook gemerkt bij mezelf. Lees daarvoor mijn blog Je ziet er goed uit!

Happy place

Er zijn momenten dat je echt een knal voor je kanis kunt krijgen van me als je iets dergelijks zegt: don’t worry, be happy. Alsof je op commando gelukkig en blij kunt zijn. Er zijn tijden in de depressie dat ik daar mijlenver vanaf zit. Een diepe oceaan tussen mij en mijn happy place. Of zeggen dat er mensen op de wereld zijn die er nog veel erger aan toe zijn. Ja natuurlijk is dat zo! Er zijn miljoenen mensen die in oorlog leven, er zijn mensen die honger hebben en mensen die hun hele familie verliezen in een natuurramp. Maar: als je moeder kanker heeft dan heb je nog steeds pijn als je je kleine teentje stoot (been there, done that..). En een depressie kan net zo terminaal zijn als kanker. Niet dat ik de behoefte heb om te ‘wedijveren’, zeker niet. Maar ik denk dat er toch een algemeen onbegrip blijft bestaan rond het thema ‘depressie’, misschien zelfs de gedachte dat het aanstel is en dat je je er maar overheen moet zetten: be happy! Daar zit natuurlijk iets ongrijpbaars: bij een fysieke ziekte zoals kanker of een gebroken been is voor anderen helder wat er precies aan de hand is en kun je uitleggen wat de stand van zaken is in het herstel. Bij een depressie is dat wat lastiger. In mijn geval ook omdat ik het zelf soms niet begrijp.

Toch geloof ik in de maakbaarheid van geluk.

Smile

Ik kwam een filmpje tegen van guru Gaur Gopal. Je hoeft niet über-spiritueel te zijn om iets uit deze boodschap te halen. Want hij zegt een paar zinnige dingen. Het begint met het meest aangename 5-letter woord dat we hebben. En nee, dat is niet money en zeker niet sorry.. het is smile! Want wat er ook is en gebeurt: je lach heb je zelf, min of meer, onder controle en kun je altijd inzetten als krachtig ‘wapen’ (ik praat niet graag over ‘wapen’ maar je begrijpt wat ik bedoel..). Bij het bekijken van het filmpje voel ik meteen hoe aanstekelijk een lach kan werken.

 

Why worry?

There will always be a reason to cry… we don’t laugh on the same joke again, why do we cry on the same problem again?

Eerste reactie: huilen kan helend zijn, huil zoveel je wilt en nodig hebt! Tweede reactie: ik ken een hoop mensen die heel vaak om dezelfde grap kunnen lachen.. Maarr.. het punt waar het wat mij betreft over gaat is niet het letterlijke huilen, maar het onnodig piekeren en jammeren over problemen die je (op dat moment) niet in de hand hebt of niet kunt oplossen. De slide waar hij het over heeft is daar heel verhelderend in en relativeert een hoop. Of je nou problemen hebt of niet, piekeren en je zorgen maken is nooit constructief. Als je er niets aan kan doen, laat het los. Als je er wel iets aan kan doen, fantastisch: doe er dus iets aan. Why worry.

Intentie

“You have control over one thing: the smile”. Ik kreeg een reactie dat happy misschien ook wel het meest aangename woord zou kunnen zijn. Zeker. Maar misschien minder als ‘tool’ naar buiten toe. Smile draagt een intentie uit naar buiten, je communiceert daarmee warmte, geluk, positiviteit naar buiten. Happy is intern gericht, een gevoel. Het kan door een glimlach geuit worden of zelfs door een glimlach van een ander beïnvloed worden. Daarom is die lach zo krachtig: je kunt, op kleine schaal, bijdragen aan het geluksgevoel van jezelf en dat van anderen door de intentie die je uitstraalt. In die zin is geluk maakbaar, je kunt er actief aan bijdragen.

Genetische factor

Ik zeg bewust ‘bijdragen’. Er zijn natuurlijk diverse factoren die dat geluksgevoel beïnvloeden: gezondheid, liefde, huisvesting, werk, geld, relaties met anderen. Of maken die niet zo heel veel uit? Uit onderzoek van Sonja Lyubomirsky (The How of Happiness, 2013) blijkt dat deze leefomstandigheden slechts 10% van je geluk uitmaken.. Zowat de helft van je geluksgevoel is zelfs genetisch bepaald. Daar zit bijvoorbeeld ook een genetische aanleg voor depressiviteit, dus daar ben ik mooi klaar mee, tssss. Het echte gelukswerk zit in de overige 40%: daar zit de eigen invloed op geluk en je gelukservaring. De maakbaarheid van geluk. Toch is daar moeilijk je vinger op te leggen, want als je bestudeert hoe een gelukkig persoon zich gedraagt en denkt, heb je nog geen garantie dat als jij hetzelfde doet en denkt, je ook meteen gelukkiger wordt. Geluk en de ervaring van geluk zijn subjectief, kort door de bocht: je maakt niet iedereen blij met een bloemetje of chocola.. Mij wel trouwens, dus ga je gang (puur, ik hou van puur!).

Mindset

Wat het onderzoek verder nog beargumenteert: je kunt niet alleen je geluksgevoel positief beïnvloeden, maar ook negatief, uiteraard. Gelukkige mensen hebben een mindset die hun geluk bevestigt of bevordert, ongelukkige mensen hebben een mindset die dat juist ondermijnt. Dat laatste is precies het bewustzijnstraject waar ik doorheen ga, met mijn ABC’tjes enzo. Ik heb negatieve gedachten- en gedragspatronen die mijn geluksgevoel naar beneden halen. En die niet zo 1-2-3 uit te roeien zijn. Maar, om het even positief te benaderen zoals gelukkige mensen doen: zolang ik me daarvan bewust ben, heb ik de tools in handen (maar liefst 40% hoera!) om mijn geluk te bevorderen. Ik merk dat die smile daar bij werkt. Soms uitbundig, soms Mona Lisa-style, soms om mijn dip te verhullen.. maar hij is er hoor. En dat piekeren juist helemaal niet werkt, ja dat lijkt me duidelijk, why worry? Be happy..