Als je net zoals ik een druk gezin hebt, met veel wasjes, boodschappen, sporttrainingen én een dolle tweeling dan is het soms lastig om echt tot rust te komen. Ook al ben ik momenteel niet aan het werk. Het is dan goed om even helemaal uit de context te stappen en te focussen op herstel en verdieping. Dus ik ging op zoek naar een yoga vakantie. Eerst dacht ik dat het fijn zou zijn om wat zonnestraaltjes in Ibiza op te vangen, maar bij mijn zoektocht kwam ik een plek tegen in de bergen bij een meer die me gelijk aantrok. In maart vertrok ik 5 dagen naar een heuse yoga en meditatie ‘retreat’ aan het Lago d’Orta. Eigenlijk een ‘experience’, zoals op de website van het Mandali retreat center staat beschreven. En wat een ervaring was het!

  • de titel-foto is van  Joyce van Rijthoven

mijn terras met koperen bad en super-uitzicht, hoe mooi wil je het hebben?

Totaalervaring

Ja, best spannend, zo met je depressie op zak in je eentje naar Italië afreizen om je helemaal onder te laten dompelen in meditatie, yoga, massage, wellness en het beste uitzicht EVER. Mandali biedt een standaard programma aan, maar ook speciale retreats met verdieping in of yoga of meditatie. In het kader van mijn Rust & Regelmaat een goede keuze. Eerst een rustig begin van de dag met ochtend meditatie, dan een ontbijt in stilte (goud waard!), vrije tijd, ochtend yoga, lunch, vrije tijd, open sessie, middag yoga, avondeten en avond meditatie. Buiten dit programma zijn er diverse massages beschikbaar, waaronder holistisch, en kun je relaxen in zwembad, bubbelbad, sauna of stoombad. Als dat niet goed klinkt! En dan het uitzicht.. je zou er spontaan zen van worden. Het is niet voor niets dat de eigenaren naar deze magische plek werden getrokken, hier moest het zijn. Ik begrijp het. He-le-maal.

 

Holistische massage

Maar, ik was daar niet voor mijn lol, tsssk.. ik was er voor herstel. Ik kreeg beiden. Wat was ik dankbaar dat ik meteen de eerste ochtend om 9 uur een holistische massage had geboekt. Ik had geen idee waar ik aan begon en dat was misschien maar goed ook, daardoor heb ik het gewoon over me heen laten komen. Door de behandeling kwam er een hoop verborgen verdriet naar boven en dat was nodig, ik had tenslotte een tijdje met mijn kop in dat zand gezeten. En ik had dus nog de dagen daarna de tijd om dit goed tot me te laten bezinken en te reflecteren. Ik heb veel geschreven en kan echt zeggen dat deze week een verdieping in mijn herstel heeft veroorzaakt. Want ik was in eerste instantie bezig met toch die pragmatische kant van het herstel: naar buiten, sporten, rust houden, geen activiteiten of mensen die energie kosten, geen alcohol, vroeg naar bed. Deed ik allemaal braaf.

 

zie mij es effe chill wezen..

Addertjes onder het gras

Maar de onderliggende problematiek, daar kon ik maar moeilijk bijkomen. En die heeft de massage wel open gelegd, door me weer dichter bij mijn gevoel te laten komen.

Ik geloof echt dat de afstand, de rust en de stilte dat mogelijk hebben gemaakt. Een uurtje thuis tussen alle wasjes en boodschappen is minder effectief om die addertjes onder het gras te bereiken. Gevaar is natuurlijk dat als je dan terug komt thuis het effect in 1 klap teniet gedaan wordt als je weer in je dagelijkse sores verzuipt. Maar ook daar wordt aandacht aan besteed. Het grappige was dat de meditatiedocent nog zei dat het prettig was dat wij in het weekend thuis zouden komen, dan heb je nog even rust.. Nu was een groot gedeelte van de groep moeder dus je zag ze denken ‘je hebt zeker geen kinderen’.. Ook ik wist dat ik na thuiskomst vrijdagavond laat gewoon weer zaterdagochtend om 8 uur langs een hockeyveld verwacht werd. En dat is helemaal ok, het gezin verdiende ook weer mijn aandacht en ik had daar zin in. Maar ik was blij dat ik me er mentaal op had voorbereid.

Tempo omlaag, focus omhoog

Het moet natuurlijk niet zo zijn dat je elke maand een retreat nodig hebt om je dagelijkse leven te compenseren. Dan is het tijd voor maatregelen in je thuissituatie. Maar 1 of 2 keer per jaar lijkt mij dit heel gezond. Ja, vaker ook, maar dat is minder gezond voor je portemonnee.. En misschien gaat dat ook ten koste van de magie die ik ervaren heb. De kunst is om iets van de rust die je bij de retreat hebt ervaren ook in je dagelijkse leven te integreren. Mijn psycholoog had daar een mooi en simpel recept voor: tempo omlaag, focus omhoog. Mindfulness dus eigenlijk. Oók als je de was doet! Ik ben namelijk iemand die bij het afwerken van een lijstje taken als een gek tekeer gaat: en hup! eerst dit en hup! dan dat. Alles in een razend tempo. Soms levert dat energie op, zit je echt in een soort tsjakkaaaa-flow (nooit gedacht dat ik die man eens zou quoten.. oeps), maar in mijn geval loop ik helemaal leeg op de stress die ik onbedoeld activeer. Gelukkig is dat een chemisch proces: je kunt het dus ook relatief makkelijk omkeren door met meer rust en aandacht je taken te doen. Mensen die haast hebben zijn meestal niet sneller, de winst van een sprintje is slechts een paar seconden. Nou, voor een paar seconden doe ik het niet meer, en Emile Ratelband ook niet trouwens las ik in een artikel. (hoewel ik toch altijd twijfels heb bij zijn motivatie, zeker als ik lees dat hij de meditatietechniek ‘als eerste en enige’ in Europa gaat introduceren, ik hoor opeens een kassa rinkelen..)

In ieder geval: simpel blijkt niet altijd makkelijk, maar ik blijf oefenen. En meditatie is een vast onderdeel in mijn leven geworden.

Namaste

Wat mij verder restte daar in bella Italia.. was genieten van het uitzicht, de gesprekken, de meditaties en de yoga. De sfeer in de groep was bijzonder, moeilijk om te beschrijven, maar het voelde heel senang. Er was fijn contact met goede gesprekken en als je het nodig had kon je alle ruimte nemen om even terug te trekken, lezen en schrijven. Open, betrokken, misschien moet ik het omschrijven als veel ‘Ma’. In de mensen, de omgeving, het programma.

En het eten! Ik ging er bijna van jodelen in die bergen, maar damn, dat was lekker zeg. Ze zouden een kookboek moeten uitbrengen, echt.

Als je de website van Mandali checkt: yep, het ziet er echt zo uit, alle plaatjes en praatjes worden waargemaakt. Ik zeg NAMASTE! En halleluiah! Het blijft tenslotte Italië..

 

video hieronder (luister naar de vogeltjes..):  Liliane van den Heuvel